متن زیر خیلی زیاده من خودم اگه بودم شاید نمیخوندم! ولی یه هفته ای هست دلم میخواد تو وب بذارمش خلاصه اینکه اگه تا ته نخوندین هم باز دمتون گرم ________________________________ بچه که بودم میخواستم مهندس نفت بشوممدام خود را با کلاه زرد مهندسی و یک تخته شاسی که روی آن برگه های محاسباتی نصب شده بود و برای چک کردن دستگاه ها با خود اینور و آنور میبردم تصور میکردمگاهی در خیالم اینقدر کار کرده بودم و با مهندس و کارگر جماعت سر و کله زده بودم که از خستگی نایی برایم نمی ماندراهنمایی که بودیم معلم علومی داشتیم که بخاطرش مهندس شدن را فراموش کردم و شیفته علوم و زیست شدمبعد از آن خو

چند وقتی هست سراغی از تو نگرفتم هر روز چند بار به نیت تو سلامی میکنم ها اما این اسمش احوال پرسی نیست خوبی؟ از بالای ابر ها چه خبر؟ از زمین که خودت با خبری به شدت دلگیر شده سوالات بی جواب زیاد شده فلسفه خیلی چیز ها را دیگر نمیدانیم خدایا یادت هست چند وقت پیش پرسیدم اصلا من را میبینی یا نه؟ یادت هست پرسیدم فایده دعا کردن چیست وقتی تو کار خودت را میکنی؟ یادت هست؟ ممنون که یادت به سوالاتم بود ممنون که بین خواب و بیداری سر کلاس جمله استاد را شنیدم که میگفت شاید خدا نوشته باشد در اینجا اگر بنده دعا کرد تغییرش میدهم! آنروز فهمیدم هم مرا دیدی هم سوالم را شنیدی خد

دوستم گفت قراره به زودی ازدواج کنهاینقدر واسش خوشحال شدم نزدیک بود سکته کنمخوشحال شدم به کسی که همیشه بهش فکر کرده میرسهخوشحال شدم که خوشحالهاما یهو تو دلم خالی شدیادم میاد بهترین دوستم که عاشق شد من از زندگیش آروم آروم حذف شدمالانم ذره ذره از زندگی تک تکشون حذف میشمو باز تنها می مونمیکی از دلایلی که نمیخواستم دختر بودم اینه که پسرا بعد ازدواج دوستاشونو نمیذارن کناراما یکی دیگه از دلایلی که از پسرا بدم میاد اینه که دوستامو ازم گرفتن !!!کاش یک جنسیت دیگه ای بود که بهش میگفتن نخود سیاه نه با دخترا کار داشت نه با پسرا واسه خودشون زندگی میکردن و همدیگه ر

تاحالا شده دقیق به چهرتون نگاه کنیدتفسیرش کنیدتحلیلش کنیدنه برای اینکه بفهمید قشنگید یا زشتفقط واسه اینکه ببینید کی هستیناگه بگن یه توضیح از صورتت بگو چی میگی؟من بعد اینهمه وقت زندگی و تو آیینه نگاه کردن تنها چیزی که از تصویرم به خاطر دارم اینه که پر رنگم!!خیلی پررنگمثلا زیادی موهام مشکیهزیادی ابروهام تیره سزیادی قاب عینکم بزرگ و سیاههواسه اینه که همیشه میگم زیادی پر رنگمتنها دلخوشیم کمرنگی مردمک چشمامهفک کنم آدمای کمرنگ خوشحال ترننمیدونم چرا ولی حس میکنم اینقدر پررنگ نیستن که تو چشم باشنآدمای کمرنگ خیلی زندگیشون متفاوتهشاید فک کنید نیست ولی ب

انگار قرار نیست چیزی درست شود
با همان شدت فرمان به دست فقط میروم
به دنبال انتهایی که انتها نیست
عین لیوانی که ته نداشته باشد
حس عجیبیست
دستم به برگشتن نمیرود
فقط میخواهم بروم
به آخر راهی که آخر ندارد
ای "عاقبت بخیر شوی "های مادربزرگ به دادم برسید
انگار این جاده سر تمام شدن ندارد

کاش نویسنده بودمنویسنده کتابی نه چندان معروفکتابی که به گوش کسی آشنا باشدکتابی که pdf اش به دل ننشیند و بخواهند برای خریدش به کتابخانه ها بروند و بپرسند و بگردندکتابی ارزان که وقت خواندن ارزش مالی و متنی را باهم مقایسه نکنندکتابی که یک بار بخرند 30 بار قرض بدهندکتابی که هدیه ای شود برای کسی که دوستش دارندکتابی که با خواندنش حس زندگی کنندکتابی که خودشان قهرمان شوندکتابی که خودشان بجنگندخودشان در کنار آدم های داستان زندگی کنندخود را به جای تک تک آنها بگذارند و به جرات نگویند کار چه کسی اشتباه و کار چه کسی درست استدنبال تهییه لیست آدم خوبها وآدم بدها نب

زندگی خیلی خیلی خوش میگذره اگه فقط جدیش نگیریم! مثلا امروز که از کلاس آزمایشگاه که دانشگاه یزد برگزار میشد جا موندم حرص میخوردم روزم عین زهر مار میشد ولی اینقدر بی تفاوت بودم که همه کفشون بریده بود که این خودمم یا نه! چون خوشحال بودم یک ساعت بیشتر از بقیه خوابیدم هم به آزمایش رسیدم هم کارمو از بقیه بهتر انجام دادم هم خیلی خوش گذشت کلی خندیدم!! تیکه های شدید استاد هم حالمو نگرفت حتی!! خلاصه اینکه کاش همیشه عین امروز واسه زندگی حرص نمیخوردم و از جمله خب به درک بیشتر استفاده میکردم چون به قول کافه پیانو زندگی خیلی بهم وقت نمیده که بخوام حرصشو بخورم